ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ ΤΟΥ MACEDOINE BLOG

alpha.georg@googlemail.com

alpha.georg@googlemail.com
HOLA DOLOR ( ES ) ..:-P

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Δίκασαν τον "Πολίτη"

Η αθωωτική απόφαση του Κακουργιοδικείου μπορεί να βάφτισε τους 10 αστυνομικούς στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ, και να τους παρέδωσε άσπιλους και αμόλυντους στην κοινωνία μας, δεν έπραξε το ίδιο όμως με τα ΜΜΕ και ιδιαιτέρως με την εφημερίδα μας.


Ένα μεγάλο μέρος της απόφασης βρίθει αναφορών στον "Π", σε σημείο που αναρωτιέται κάποιος εάν ενώπιον των τριών δικαστών ήταν οι δέκα αστυνομικοί ή η εφημερίδα μας.

Στη δικαστική απόφαση επικρίνεται η αποκάλυψη του βίντεο του ξυλοδαρμού, από τον "Π", χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι, λόγω αυτής της αποκάλυψης, εντατικοποιήθηκαν οι έρευνες και διορίστηκαν ακόμη 7 ποινικοί ανακριτές, ώστε η υπόθεση να φτάσει ενώπιον του δικαστηρίου.

Το δικαστήριο επιρρίπτει ευθύνες στον "Π" γιατί μετά την ανάρτηση του βίντεο στην ιστοσελίδα μας, δόθηκε η ευκαιρία να το δουν χιλιάδες άνθρωποι και να αναμεταδοθεί από τα τηλεοπτικά κανάλια και από άλλα ΜΜΕ. Διερωτάται ευλόγως κάποιος εάν τα ΜΜΕ πρέπει να συντελούν στη συγκάλυψη εγκλημάτων, αφού, όπως κατέθεσε στο Δικαστήριο ο τέως αρχηγός της Αστυνομίας Χαράλαμπος Κουλέντης, υπήρξε προσπάθεια κουκουλώματος. Ακόμα, όμως, και αν δεν το διαπίστωνε, προς τιμήν του, ο κ. Κουλέντης, δεν χωράει αμφιβολία ότι γινόταν οργανωμένη προσπάθεια θυματοποίησης των παραπονουμένων, οι οποίοι παρουσιάζονταν ως δράστες επίθεσης εναντίον των αστυνομικών. Είναι προφανές πως αν δεν αποκαλυπτόταν το βίντεο, το πιο πιθανόν θα ήταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου να βρεθούν οι Μ. Παπαγεωργίου και ο Γ. Νικολάου.


Θίχτηκαν;


Στην απόφαση γίνεται επίσης αναφορά σε δημοσίευμα του "Π" στις 11/4/2006. Τότε, μεταξύ άλλων, γράφαμε "για μια ολόκληρη ομάδα η οποία βασάνισε, ανέχθηκε, ψευδομαρτύρησε, συγκάλυψε και παραπλάνησε για τα ακριβή γεγονότα". Αν και έχουν περάσει τρία χρόνια από εκείνο το δημοσίευμα, υπάρχει κάποιος που θεωρεί ότι δεν υπήρξαν αστυνομικοί που βασάνισαν, ανέχθηκαν την κακοποίηση πολιτών, έδωσαν ψευδείς καταθέσεις, συγκάλυψαν την αλήθεια και εν τέλει παραπλάνησαν την κοινή γνώμη; Συνεπώς, το Δικαστήριο γιατί θεωρεί πως πράξαμε κάτι επιλήψιμο; Μήπως θα έπρεπε να αφήσουμε την Αστυνομία να καθοδηγεί την κοινή γνώμη με ανακοινώσεις όπως αυτή της 20ής Ιανουαρίου 2005, που παρουσίαζε τους παραπονούμενους ως "ψυχοπαθείς", οι οποίοι χωρίς λόγο και αιτία αυτοτραυματίστηκαν πέφτοντας στο έδαφος;
Ε, και;


Σε άλλο απόσπασμα της απόφασης αναφέρεται: "Παρεμπιπτόντως, σε άρθρο (στον "Π") που δημοσιεύτηκε στις 3.5.2006 αναφέρετο πως το πιο σημαντικό τεκμήριο της υπόθεσης θα ήταν το βίντεο του ξυλοδαρμού. Δικαίως αναφέρθηκε αυτό αφού σε 110 δημοσιεύματα διαφόρων εφημερίδων που ασχολήθηκαν με το θέμα παρατίθεντο σκηνές κακοποίησης προερχόμενες προφανώς από το βίντεο της εφημερίδας "Πολίτης", τεκμήριο 74. Από αυτά τα πενήντα ήσαν στην προαναφερθείσα εφημερίδα, προφανώς επειδή μέσω αυτής είδε πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το βίντεο και αυτή φαίνεται ότι πρωτοστατούσε στη διατήρηση του επεισοδίου στη δημοσιότητα. Η σοβαρότητα του θέματος ήταν τέτοια που σαφώς κέντριζε συνεχώς το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού". Το ότι πρωτοστατήσαμε στη διατήρηση του θέματος στην επικαιρότητα είναι και αυτό επιβαρυντικό στοιχείο; Ενδεχομένως το Δικαστήριο να ήταν ευτυχές εάν κλείναμε κι εμείς τα μάτια σε μια υπόθεση καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά αυτό το "προνόμιο" το αφήνουμε σε άλλους.
Αδιάσειστη μαρτυρία!


Το Κακουργιοδικείο αμφισβήτησε τη γνησιότητα του βίντεο το οποίο παρουσίαζε ένα έγκλημα, αλλά κατέληξε σε ένα "συγκλονιστικό" εύρημα! Αφού αναφέρεται σε δεκάδες δημοσιεύματα της εφημερίδας μας, η απόφαση σημειώνει: "Μέσα από την πιο πάνω γενικώς αποδεκτή και αδιάσειστη μαρτυρία την οποία αποκαλύπτει κατά τρόπο ιδιαίτερα παραστατικό ο όγκος των δημοσιευμάτων που περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 114, έχουμε γίνει μάρτυρες και αναμφίβολα και το αναγνωστικό κοινό της χώρας αυτής, αλλά και στο εξωτερικό, ενός ευρείας κλίμακος και διάρκειας προπηλακισμού των κατηγορουμένων από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. (....) Το έναυσμα για την εμφάνιση του προαναφερθέντος φαινομένου έδωσε η δημοσιοποίηση μέσω του διαδικτύου της μικρού μήκους ταινίας, δέκα λεπτών περίπου, τεκμήριο 74, την οποία είχε στην κατοχή της η εφημερίδα 'Πολίτης'".


ΦΛΑΣΑΚΙ Ο μετρημένος Εισαγγελέας

Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δημοσιότητα του θέματος μέσα από τα ΜΜΕ δημιούργησε κοινή γνώμη, η οποία είχε πειστεί ότι οι κατηγορούμενοι είναι ένοχοι. Μάλιστα, κατά το Κακουργιοδικείο, επηρεάστηκε και ο Γενικός Εισαγγελέας που "παρά το συνήθως προσεγμένο και μετρημένο λόγο του", όταν κατέθεσε στο δικαστήριο είπε ότι ο άνθρωπος που τράβηξε το βίντεο φοβήθηκε "μήπως υποστεί τα ίδια όπως οι παραπονούμενοι στα χέρια αυτών των διεστραμμένων δειλών, όποιοι και αν είναι. Τα λόγια αυτά αντανακλούν το αίσθημα αποτροπιασμού που ασφαλώς διακατείχε τον κ. Κληρίδη ενόψει των όσων είδε στην ταινία. Οπωσδήποτε με τον ίδιο τρόπο θα εκφράζετο και κάθε άλλος άνθρωπος ο οποίος διακατέχεται από στοιχειώδη αισθήματα δικαιοσύνης". Το Δικαστήριο δηλαδή παραδέχεται ότι κάθε άνθρωπος που διακατέχεται με στοιχειώδη αισθήματα δικαιοσύνης θα ένιωθε αποτροπιασμό... Προφανώς όμως οι δικαστές δεν είναι ο "κάθε άνθρωπος". ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ.Κωδικός άρθρου: 860881.ΠΟΛΙΤΗΣ - 21/03/2009, Σελίδα: 20

"Αλλάξτε νοοτροπία", απαντά ο Π. Κληρίδης στην απαρέσκεια των δικαστών

Σύγκρουση υψηλών τόνων Εισαγγελέα - Ανωτάτου

Για ανοίκειους χαρακτηρισμούς μίλησε ο Γενικός Εισαγγελέας, σχολιάζοντας την ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έκανε λόγο για απρεπείς δηλώσεις (ΠΡΟΤΑΞH)


Η δημόσια πλέον κόντρα Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και δικαστηρίων δεν φαίνεται να τροφοδοτήθηκε μόνο από την απόφαση του Κακουργιοδικείου. Πληγές στις σχέσεις των δύο θεσμών φαίνεται πως υπάρχουν εδώ και καιρό, και η αθωωτική απόφαση στην υπόθεση των αστυνομικών ήταν απλώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Χθες, τις βολές έριξε πρώτο το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο, με πρωτοφανή από μέρους του φρασεολογία, απάντησε, πρωί πρωί, στα πυρά του Γενικού Εισαγγελέα που αμφισβήτησε ανοιχτά την επάρκεια των δικαστών, ενώ δεν δίστασε να καλέσει τους πολίτες να μην εμπιστεύονται απόλυτα τα δικαστήρια του τόπου μας.

Ακολούθησε απάντηση του Γενικού Εισαγγελέα το απόγευμα και σε ανάλογο ύφος, με ενδεικτική την τοποθέτηση-απάντηση στο Ανώτατο ότι "το κύρος της Δικαιοσύνης δεν εξαρτάται από τις εναντίον της επιθέσεις, αλλά από τις ίδιες τις αποφάσεις των δικαστηρίων και τη σταθερή, μακροχρόνια συμπεριφορά τους". Το γεγονός ότι η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο θεσμών ήταν υποβόσκουσα εδώ και καιρό διαφαίνεται και από τις, προ της αποφάσεως του Κακουργιοδικείου, συνεχείς αναφορές του Γενικού Εισαγγελέα σε συγκεκριμένη πρόσφατη υπόθεση αθώωσης, κατ' έφεση, πατέρα που καταδικάστηκε πρωτόδικα για παράνομη συνουσία με τον ανήλικο γιο του.

Απαρέσκεια Ανωτάτου

Το Ανώτατο Δικαστήριο, στο ανακοινωθέν που εξέδωσε, "εκφράζει ιδιαίτερη έκπληξη και απαρέσκεια για τις απρεπείς δηλώσεις του Γενικού Εισαγγελέα, που έγιναν σε έξαλλο ύψος".
Το Ανώτατο ερμηνεύει και τη στάση του Πέτρου Κληρίδη, αναφέροντας ότι "οφείλεται, προφανώς, η ενέργειά του αυτή, σε απώλεια αυτοελέγχου λόγω του αποτελέσματος της δίκης και σε αποτυχία να αντιμετωπίσει με νηφαλιότητα την κατάσταση".
Υποδεικνύει παράλληλα στον Πέτρο Κληρίδη ότι "ως Γενικός Εισαγγελέας θα έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα ότι, αν διαφωνεί με την απόφαση, το ένδικο μέσο που έχει στη διάθεσή του είναι η έφεση και όχι η αψυχολόγητη επίθεση εναντίον των δικαστηρίων και της Δικαιοσύνης από τηλεοράσεως".Στην κατακλείδα της ανακοίνωσης οι δικαστές του Ανωτάτου "καταδικάζουν ανεπιφύλακτα την από τηλεοράσεως προσπάθεια μείωσης του κύρους της Δικαιοσύνης, αλλά επισημαίνουν ότι δεν επιθυμούν την αντιπαράθεση με το Γενικό Εισαγγελέα και δεν προτίθεται να δώσουν συνέχεια στο θέμα".

Κάντε έφεση

Σε ό,τι αφορά την απόφαση του Κακουργιοδικείου, το Ανώτατο Δικαστήριο εμμέσως πλην σαφώς υποδεικνύει ότι το θέμα δεν τελειώνει με την πρωτόδικη απόφαση. Συγκεκριμένα, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα άσκησης κριτικής, τονίζει το αυτονόητο. Ότι δηλαδή "...η απόφαση του Κακουργιοδικείου δεν είναι τελεσίδικη, αλλά υπόκειται στο ένδικο μέσο της έφεσης, η οποία παρέχει το πλαίσιο για έλεγχο της κατά νόμο ορθότητάς της, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Σύνταγμά μας, ο κατηγορούμενος για οποιοδήποτε αδίκημα θεωρείται αθώος μέχρις ότου αποδειχθεί ένοχος, σύμφωνα με το νόμο".


Ανοίκεια επίθεση


Ο Πέτρος Κληρίδης, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, έκανε λόγο για "αδικαιολόγητους, ανοίκειους χαρακτηρισμούς που επέλεξε το Ανώτατο Δικαστήριο" και υπέδειξε πως ο ίδιος δεν θεωρεί ότι είπε οτιδήποτε απρεπές. Αντίθετα, οι δηλώσεις του, σημείωσε, "αποτελούσαν αναφορά στην αλήθεια ενώ το ύφος του απηχούσε έντονα τα συναισθήματά του, που πιστεύει πως είναι και τα συναισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας".
Δείτε γύρω σας...
Ο Γενικός Εισαγγελέας επανήλθε όμως και στην ουσία της υπόθεσης. Σε ό,τι αφορά στις επικριτικές αναφορές του Κακουργιοδικείου εναντίον του Τύπου, ο Πέτρος Κληρίδης υπέδειξε ότι "στη συγκεκριμένη περίπτωση τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σε καμία περίπτωση δεν υπερέβησαν τη βασική αποστολή τους για ενημέρωση του λαού σε ένα θέμα μείζονος ενδιαφέροντος που αφορούσε τη συμπεριφορά αστυνομικών οργάνων". Στην δε κατακλείδα της απάντησής του ο Γενικός Εισαγγελέας παρέπεμψε σε απόφαση ενός Άγγλου δικαστή, όταν κλήθηκε να κρίνει άρθρο γνωστού περιοδικού το οποίο απέδιδε "τυφλότητα που κάποτε πέφτει πάνω στους καλύτερους δικαστές". Ο Άγγλος δικαστής αποφάνθηκε ότι "ο συγγραφέας του άρθρου επέκρινε το Δικαστήριο, αλλά κάνοντας αυτό ασκούσε το αναμφισβήτητο δικαίωμά του. Πρέπει να στηρίξουμε το δικαίωμα αυτό με όλη μας τη δύναμη. Δεν φοβούμαστε την κριτική, ούτε την απεχθανόμαστε, γιατί υπάρχει κάτι πολύ πιο σπουδαίο στο θέμα αυτό, και αυτό είναι η ίδια η ελευθερία του λόγου. Αυτοί που σχολιάζουν μπορούν να αναφερθούν σε οτιδήποτε γίνεται σ' ένα δικαστήριο, μπορούν να πουν ότι κάνουμε λάθος και ότι οι αποφάσεις μας είναι λανθασμένες, είτε υπόκειται σε έφεση είτε όχι".
"Αυτή είναι και η διαφορά της πιο πάνω νοοτροπίας από εκείνην του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου", υπέδειξε με νόημα ο Γενικός Εισαγγελέας, ο οποίος σεβόμενος, όπως είπε, "την αδυναμία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να μπει σε πάρα πέρα δημόσιο διάλογο, βάζει τελεία στη δημόσια αντιπαράθεση. ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ.Κωδικός άρθρου: 860855.ΠΟΛΙΤΗΣ - 21/03/2009, Σελίδα: 21